Medialne fasady
Fasady medialne to dialog pomiędzy przestrzenią cyfrową, architekturą i urbanistyką. Wirtualny obraz, bryła i jej zawartość oddziałują na siebie, stanowiąc spójne dzieło. Zmieniająca się fasada ożywia przestrzeń miasta oraz zdecydowanie przyciąga uwagę. Medialne fasady zachwycają swym wyglądem do odwiedzenia budynku, dlatego też są dobrym miejscem na reklamę. Ważne jest jednak, by nie była ona elementem dominującym lecz uzupełniającym. Reklama zatem musi współgrać z bryłą i funkcją budynku.
Wyróżnia się zarówno fasady medialne statyczne, jak i ruchome. Continue reading
Antyblob
Kolejne nowości architektoniczne – tym razem budynek reprezentujący bryłę geometryczną. Zamiast tego mamy do czynienia z przenośnym pawilonem, obracanym na każdym z boków – Prada Transformer w Seulu. Pracę nad tym budynkiem rozpoczęły się w 2000 roku i ponoć mają się skończyć w tym roku pod koniec kwietnia. Pawilon stanie w sąsiedztwie XVI-wiecznego pałacu Kyounghee, co wprowadzi nowoczesny element w historyczną zabudowę. Budynek ma kształt czworościanu. Każda ze ścian przybiera także inny kształt – sześciokąta, koła, kwadratu i krzyża. “Prada Transformer to antyblob” – powiedział architekt projektu Rem Koolhaas. Budynek korzysta z przejrzystych, zdefiniowanych i znanych wszystkim form. Stalowa struktura pokryta zostanie półprzeźroczystą elastyczną membraną białego koloru wykorzystywaną m.in. do przykrywania samolotów w hangarach. Membrana będzie mocno naciągnięta, a każdy z kształtów będzie się na niej odbijał. Pawilon będzie obracany przy pomocy żurawia, który obróci budynek w zależności od wydarzeń, jakie będą się w nim odbywać. Prada Transformer ma służyć jako kino, galeria sztuki oraz sala pokazów mody, w której pomieści się około 500 gości. Każdy z planów został dostosowany do rodzaju wydarzenia, które ma się na nim odbywać.
Tutaj można obejrzeć film o bryle:
Presentación OMA PRADA Transformer from Ruben Morillo on Vimeo.
Konkurs eVolo Architecture 2009
Grupa eVolo Architecture jak co roku organizuje konkursy dla architektów, inżynierów i designerów, którzy mogą popisać się swoimi projektami. Tegoroczny konkurs prezentuje kilkanaście prac. Zbiór prac prezentuje jak może zmierzać architektura przyszłości. W tym roku tematem prac jest wielki wieżowiec, który miał się wkomponować w środowisko. Pierwsze miejsce zajął Elie Gamburg – koncepcja wieżowca w samym sercu Moskwy. Obiekt miałby mieć 720 metrów i stałby się stacją kolejową Bielaruska. Budynek byłby bramą wjazdową do centrum Rosji.
Wielowarstwowa konstrukcja umożliwiałaby zminimalizowanie ilości energii grzewczej i idealne dostosowanie obiektu do panującego w Rosji klimatu.
źródło: gazeta.pl
Drugie miejsce zajął projekt architektoniczny Rugela Chiriboga oraz Teda Givens’a. Projekt wzorowany był ponoć na orchideach, ale bardziej przypomina surowe kryształy niż organiczne formy. Wieżowiec miałby powstać w części Singapuru nazywanej Jurong East, czyli po prostu we wschodniej części Jurong.
źródło: gazeta.pl
Wart uwagi jest także projekt chilijskich architektów Alberto Fernándeza i Susany Ortega. Budynek nazwany został Fog Tower – miałby powstać w okolicach pustyni Atakama w Chile. Region ten bardzo często nawiedzany jest przez mocne mgły zwane chamanchaca, z których nigdy nie pada deszcz. Znalaleziono rozwiązanie problemu w postaci budynku Fog Tower. Zadanie tego budynku byłoby proste – przekształcić mgłę oraz chmury – w wodę. Takie praktyki miałby już miejsce, ale nie na tak wielką skalę. Taka mglista wieża mogłaby produkować od 20-200 tysięcy litrów. Genialny projekt budynku ukazuje budynek 400 metrowy wysokości. Mgła zwykle pojawia się na wysokości od 200-400 metrów, wiec budynek mógłby wchłaniać całą mgłę i dzięki swej strukturze z łatwością rozprowadzić wodę po okolicznych terenach. Jeśli doszłoby do realizacji – istnieje duża szansa na stworzenie pięknej oazy na pustyni Atakama.
źródło: www.evolo-arch.com
O Szangaju raz jeszcze
Kolejnym projektem Singapurskiego Expo 2010 będzie „My Dream, Our Vision” – „Mój Sen, Nasza Wizja”. Projekt będzie w postaci olbrzymiego budynku przypominającego piksele, a wręcz elektroniczną chmurę. Ta wizja ma ukazać Singapur jako kraj postępu i innowacji, także pokazać, że społeczeństwo tam żyjące jest pracowite, dynamiczne, kosmopolityczne i zwrócone ku przyszłości. Budynek będzie składał się z 3866 sześcianów o różnej przezroczystości, na kształt litery xin – co oznacza w języku mandarynśkim „nowy”.
Pawilon Singapuru będzie zawierał także podziemny tunel, który będzie wypełniony opisami dźwiękowymi miasta, następnie będzie można dotrzeć do rozświetlonej przestrzeni, gdzie będzie można rozmyślać o nowych pomysłach jutra.
